Corpse Bride

Tim Burton’un, anlatamayacagim kadar uzun zamandir bekledigim stop motion filmi gelmis sonunda. Hani su, her karakterin kilden camurdan biseyden kuklasini yapip, giydiriyolar falan da sonra her bir sahne icin bilmemkac bin tane resim cekip onlari arka arkaya tırrrrrtttttt diye hizlica gecirince hareketliymis gibi oluyor ya, iste onlardan. Yani manyakca, bir kuklayi otuz kere giydirip soyundurup, milyonlarca resim cekiyorlar (attim evet) oluyor sana animasyon, Tim Burton’a hasta olmak icin bir sebep daha.

Corpse Bride, eski bir Rus halk masalindan almis hikayesini. Cok ayrintiya girmeyecegim ama web sayfalarinda bile yazan filmin ozeti der ki; 19. yuzyil Avrupa’sindayiz. Victor adli genc adam (evet Johhny Deep seslendiriyor, ama bu kadarla da kalmamislar, Victor’un kuklasi da Johhny Deep’e benzetilmis) eglence olsun diye yerde gordugu bir iskeletin parmagina yuzuk takip şakayi abartinca bir cesetle evlenmis olur (Victor salak falan degil, Johhny Deep’e salak denmez, ayip).

Sonra Victor yeraltindaki hayati kesfedecek, kendi kasvetli yasantisiyla kiyaslayinca ne kadar da renkli ve eglenceli oldugunu gorecek (The Nightmare Before Christmas’ta da Halloween Town’in esasen ne kadar da sevimli oldugunu gormedik mi, gorduk. Hem orda da Pumpkin King’i yani Jack’i bizim Johhny seslendiriyordu. Jack ismine ayrica Karayip Korsanlari’nda yine Johnny Deep ile isinmistik, hastasiydik, yengec yuruyusune bayiliyorduk, Monkey Island’daki Guybrush’a benzetip guluyorduk falan, ay evet bunlar gereksiz ayrintilar, gectim) ve sasiracaktir. Ayrica da yukarda onu gercek karisi mi nisanlisi mi artik her kimiyse, Victoria beklemektedir. Hadi bakalim Victor ne yapacak, bu sefer bizi neyle aglatacak, hayata dair kafamizi allak bullak edecek neler soyleyece, merakla bekliyoruz. Sozum sana Tim Burton, ayip bu yaptigin.

Neyse, muziklerini de Danny Elfman yapmis tabi, soylemeye gerek bile yok. Soundtrack’ini simdiden indirip dinlemeye baslamis bi manyak olarak, soyadim Elfman olsun istiyorum, beni evlat edinsin J Loop’a alacagim sarkiyi da buldum, “Tears To Shed”, saygilar.

Sonuc itibariyla, gidin gorun, bana anlatmayin ben daha gitmedim.